W poszukiwaniu „pokolenia” – mechanizmy tworzenia się wzorów kulturowych w polskich grupach cosplayowych: Od początku XXI wieku do pandemii COVID-19

Abstrakt

Cosplay jest specyficzną praktyką fanowską. Za Johnem Fiskem, wskazującym rodzaj produktywności enuncjatywnej jako skupionej na performowaniu znaczeń do zewnętrza fandomu, można powiedzieć, że jest podwójnie performatywna: jako pewien sposób praktyki kulturowej, ale również stosująca ją jako mechanizm regulujący życie społeczne grupy. Niniejszy artykuł skupia się na związkach pomiędzy performatywnym charakterem polskich grup cosplayowych jako formacji istniejących w przestrzeniach polskich fandomów z kwestiami dziedziczenia i pokoleniowości. Po przedstawieniu kontekstu dla wyłonienia się polskich grup cosplayowych zostają wskazane trzy dominanty, które wyłaniały się w środowisku. Następnie analizie zostaje poddany sposób regulacji norm społecznych, innymi słowy Schechnerowskich „zachowanych zachowań”, mających nieodłączny związek z ich performatywnym charakterem.